Kantonrechter vernietigt ontslag van horecamedewerker die zelf opzegde maar eerder weg moest — RBLIM:2026:9854
vernietiging van opzegging door werkgever en loonvordering
Eiser / verzoeker
werkneemster, medewerker bediening
Verweerder / gedaagde
werkgever (besloten vennootschap), niet verschenen
Ontslag per 31 januari 2026 vernietigd; werkgever moet loon over januari en februari 2026 van € 1.950 netto per maand met vakantiebijslag, een vergoeding voor snipperdagen en € 814 aan proceskosten betalen
- Werkgever die een opzegging door de werknemer aanvaardt maar het contract eerder laat eindigen, zegt zelf op
- Opzegging zonder schriftelijke instemming van de werknemer en zonder wettelijke uitzondering is in strijd met artikel 7:671 BW en wordt vernietigd
- Arbeidsovereenkomst loopt door tot het einde van de opzegtermijn van de werknemer, zodat loon over januari en februari verschuldigd is
- Vorderingen tot loon, vakantiebijslag, snipperdagen en loonstroken toegewezen omdat de niet verschenen werkgever ze niet weersprak
Samenvatting
Een vrouw trad op 1 januari 2026 voor 32 uur per week in dienst als medewerker bediening bij een horecabedrijf in Limburg. Zij had een contract voor twaalf maanden en verdiende € 1.950 netto per maand. Volgens het contract gold voor beëindiging een opzegtermijn van één maand. Al op 23 januari 2026 zegde zij per e-mail op, met inachtneming van die maand. Haar werkgever antwoordde per e-mail dat hij de opzegging aanvaardde, maar dat haar laatste werkdag vrijdag 29 januari was en het contract op 31 januari 2026 zou worden ontbonden, met de wens 'Succes met je verdere toekomst'. Op 29 januari meldde zij zich ziek. Loon over januari en februari ontving zij niet.
De vrouw stapte naar de kantonrechter in Roermond. Zij vroeg het ontslag per 31 januari te vernietigen en de werkgever te veroordelen tot betaling van het loon over januari en februari met 8 procent vakantiegeld, een vergoeding voor niet opgenomen vrije dagen en een deugdelijke loonstrook. De werkgever liet het afweten. De rechtbank riep het bedrijf per brief op voor een zitting op 17 juni 2026. Daarna liet de vrouw haar aanvullende verzoek door een deurwaarder betekenen en de werkgever oproepen voor een tweede zitting op 10 september 2026. Ook daar verscheen niemand namens het bedrijf. Volgens de kantonrechter was de werkgever op de hoogte, of had hij dat kunnen zijn, en heeft hij geen gebruik gemaakt van de kans om verweer te voeren.
De kantonrechter las de e-mail van de werkgever als een opzegging van de arbeidsovereenkomst per 31 januari 2026. De vrouw stelde dat haar contract doorliep tot en met 28 februari 2026, omdat de opzegtermijn van een maand gold en zij niet met een eerder einde had ingestemd. Daarnaast had de werkgever geen ontslagvergunning en gold er een opzegverbod omdat zij ziek was. De werkgever bestreed dat niet. Volgens de wet kan een werkgever een arbeidsovereenkomst niet rechtsgeldig opzeggen zonder schriftelijke instemming van de werknemer, tenzij zich een van de wettelijke uitzonderingen voordoet. Daarvan was hier geen sprake, of in elk geval was dat niet gesteld of gebleken. De werkgever zegde dus in strijd met de wet op, en de kantonrechter vernietigde dat ontslag.
Daardoor liep de arbeidsovereenkomst door tot en met 28 februari 2026, zoals de vrouw zelf had opgezegd, en heeft zij recht op loon over januari en februari. Zij stelde onweersproken dat de werkgever het loon van € 1.950 netto per maand en het vakantiegeld daarover niet had betaald. De kantonrechter wees dat toe, uitgaande van het netto bedrag dat overeenkomt met het brutoloon. Ook haar onweersproken vordering tot een vergoeding voor de niet opgenomen snipperdagen over die twee maanden wees hij toe. De werkgever moet daarnaast loonstroken over januari en februari verstrekken. Voor eerdere maanden had de vrouw dat niet gevraagd. Omdat de werkgever ongelijk kreeg, moet hij ook de proceskosten van de vrouw dragen.
De kantonrechter vernietigde het ontslag van 31 januari 2026 en veroordeelde de werkgever tot betaling van het loon over januari en februari 2026 van € 1.950 netto per maand met 8 procent vakantiebijslag, een vergoeding voor de niet-genoten snipperdagen, het verstrekken van loonstroken over die maanden en betaling van € 814 aan proceskosten. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad, wat betekent dat de werkgever ook moet betalen als hij nog in hoger beroep gaat.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:CRVB:2025:1645, Centrale Raad van Beroep, 12-11-2025, 24/1213 WIA
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:10392, Rechtbank Limburg, 22-10-2025, 03/054061-23
Rechtbank Limburg · Strafrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:3660, Rechtbank Limburg, 18-04-2025, 03.164744.21
Rechtbank Limburg · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2024:13329, Rechtbank Rotterdam, 18-12-2024, C/10/671936 / HA ZA 24-52
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank LimburgRechtsgebied
Civiel Recht; ArbeidsrechtZaaknummer
12169317 \ AZ VERZ 26-53
Procedure
Beschikking
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.