ECLI:NL:RBROT:2026:4918, Rechtbank Rotterdam, 23-04-2026, 12009485 CV EXPL 25-4982 — RBROT:2026:4918
Samenvatting
(Pre)contractuele verplichtingen; overeenkomst op afstand tussen een handelaar en een consument; artikelen 6:230m en 6:230v BW; Is er sprake van een kredietovereenkomst bij keuze achterafbetaling; ‘buy now pay later’; informatieplichten artikelen 7:60 BW en 7:61 BW en artikel 4:34 van de Wet op het financieel toezicht (Wft): kredietwaardigheidstoets; In artikel 7:58 lid 2 BW zijn een aantal uitzonderingen opgenomen waarop die consumentenbeschermende bepalingen niet van toepassing zijn. Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft geoordeeld dat kredietovereenkomsten zoals de in deze zaak gesloten kredietovereenkomst in beginsel onder genoemde uitzondering vallen. Dit kan weer anders zijn (dus een uitzondering op de uitzondering) als de kredietverstrekker er, teneinde een economisch voordeel te verkrijgen, vanaf de sluiting van de kredietovereenkomst op anticipeert dat de consument de betalingsverplichting niet zal nakomen. Met andere woorden, in het geval de bedongen kosten (zoals de rente en buitengerechtelijke kosten ongeacht of deze verschuldigd zijn op grond van de wet of de overeenkomst) deel uitmaken van het verdienmodel van de kredietverstrekker. Vervolgens heeft de Hoge Raad geoordeeld dat bij de beoordeling of zich het hiervoor bedoelde geval voordoet, de rechter alle omstandigheden rond de sluiting van de kredietovereenkomst en andere relevante factoren dient te onderzoeken, zoals met name de wettelijke dan wel contractuele aard van de rente en de kosten van niet-nakoming, de termijnen waarbinnen die rente en kosten opeisbaar worden en het bedrag van deze rente en kosten; eiser in de gelegenheid stellen om te onderbouwen dat het door haar verleende krediet valt onder de uitzondering van artikel 7:58 lid 2 BW en daarbij aan te tonen dat zij voldoet aan de regels om voor deze uitzondering in aanmerking te komen onder andere door uit te laten over het verdienmodel. Als de kantonrechter tot het oordeel komt dat de kredietovereenkomst niet is uitgezonderd van het toepassingsgebied van titel 7.2A BW, dan zal ambtshalve moeten worden getoetst of de informatieplichten van de artikelen 7:60 en 7:61 BW zijn nageleefd en of de in artikel 4:34 Wft bedoelde kredietwaardigheidstoets is uitgevoerd. Als daar niet aan is voldaan, of als Coeo er niet in slaagt aan te tonen dat daaraan is voldaan, zal de kantonrechter daar, eveneens ambtshalve, consequenties aan verbinden.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2026:13294, Rechtbank Rotterdam, 01-10-2026, 11411898 VZ VERZ 24-220
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2026:13293, Rechtbank Rotterdam, 01-10-2026, 11850963 CV EXPL 25-3281
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
Kritisch VvE-lid stuit verduurzaming van € 2,6 miljoen niet, wel vervallen boetebesluiten tegen haar
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2026:10355, Rechtbank Rotterdam, 23-07-2026, 12009485 CV EXPL 25-4982
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank RotterdamRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
12009485 CV EXPL 25-4982
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. R.R. Roukema
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een man die al eerder een rechter had willen wraken, probeerde nu ook de drie rechters te wraken die dat eerste wrakingsverzoek hadden behandeld. Daarmee kwam hij te laat. Wraking is bedoeld om te voorkomen dat een rechter zich nog langer met een zaak bemoeit, en dat kan niet meer als die rechter al een einduitspraak heeft gedaan. Het gaat om een verzoek dat verzoeker op 6 november 2026 bij de rechtbank Rotterdam indiende. Het richtte zich tegen mr. drs. J. van den Bos, mr. J.F. Koekebakker en mr. C. Sikkel. Zij vormden de meervoudige wrakingskamer die eerder had beslist op zijn wrakingsverzoek tegen een andere rechter, mr. M.P. van Eeden-van Harskamp. Die rechter behandelde een civielrechtelijke zaak tussen verzoeker en een derde. De nu aangezochte wrakingskamer kreeg toegang tot het dossier van die eerdere wrakingsprocedure. De rechtbank wijst erop dat de eerdere wrakingskamer op 15 oktober 2026 uitspraak had gedaan. Die beslissing was een eindbeslissing, waarmee de behandeling van het wrakingsverzoek tegen mr. Van Eeden-van Harskamp was afgerond. Het nieuwe verzoek is pas drie weken later, op 6 november 2026, ontvangen. Op dat moment behandelden de drie rechters de eerdere wrakingsprocedure dus niet meer. Daarom is het verzoek kennelijk niet-ontvankelijk en is het zonder behandeling ter zitting afgedaan, op grond van artikel 39, lid 3, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. De wrakingskamer begrijpt dat verzoeker er last van heeft dat de rechtbank de uitspraak in zijn civiele zaak blijkbaar te laat heeft verzonden. Daar kan een wrakingskamer volgens de rechtbank niets aan veranderen, omdat zij niet over uitspraken kan beslissen die al zijn gedaan. Verzoeker kan over de late verzending wel een klacht indienen bij de rechtbank. De wrakingskamer verklaart verzoeker niet-ontvankelijk in zijn wrakingsverzoek. Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.